Verslag KNJV proeven Aedske 2011

In 2010 heb ik met Aedske aan drie KNJV proeven meegedaan. Voor het eerst had ik het idee dat ze de proeven ook met een diploma kon afsluiten: ze apporteerde eindelijk het konijn!

Helaas heeft ze alleen op de laatste proef  (Haarlemmermeerse Bos, Hoofddorp) een diploma gehaald. Het was wel meteen een B-diploma dus ik was apetrots en blij dat het eindelijk was gelukt.

Dit jaar had ik me voor twee proeven ingeschreven: op 19 september in Zwiep (bij Lochem) en op 24 september in Hoofddorp in het Haarlemmermeerse Bos. Ik hoopte dat het zou lukken om op elke proef een diploma te halen en natuurlijk het liefst een B.

Voor de proef in Zwiep ben ik op zaterdagmiddag (na onze ‘stabijen’training regio Amsterdam/Utrecht’) met de honden en de caravan naar een camping vertrokken vlakbij de proevenlocatie van de KNJV proef in Zwiep. Lekker een paar dagen eropuit als afsluiting van het kampeerseizoen en meteen combineren met een KNJV proef. Of eigenlijk andersom!!!

Zondag lekker in de buurt gewandeld tussen de maisvelden op de flank van de Lochemse Berg. Maar omdat het toen nog regelmatig flink regende, waren de wandelingen niet al te lang.

Op maandagochtend moesten we om 7:15 aanwezig zijn op de proevenlocatie. Aangezien de camping maar op een kilometer afstand lag, zijn we lopend naar de verzamelplaats bij de ‘uitspanning De Witte Wieven’ gegaan. In het donker langs de weg (met een zaklamp om te laten merken dat er iemand liep) konden de honden meteen even de behoeftes doen. Was dat ook maar gebeurd! Na de aanmelding, de controle door de dierenarts en van de chip, konden we de eend ophalen. Ik kreeg een mooi, niet al te groot, eendje mee.

Nadat iedereen was gearriveerd werden we welkom geheten en werden de keurmeesters en de gedelegeerde aan ons voorgesteld. Hierna konden we op weg naar de proeven. Ik zat in de groep samen met Ieke en Lokke dus dat was gezellig. Ook Brigitte deed mee met Ymre maar die zat in een andere groep. Onze groep begon op het terrein van ‘de Witte Wieven’ met het ‘plaatshouden’ en ‘het kort apport’. Wij waren als laatste aan de beurt. We hadden van de anderen al gehoord dat een van de honden achter het houten hutje waar we zaten te wachten moest liggen. Dit was wat lastig vanwege het kletsen en het ritselen met plastic zakjes. Nu was dit voor Aedske geen probleem en de eerste 10 was binnen.

Daarna was het ‘kort apport’. Aedske ging netjes naar het konijn, bekeek het eens, ging naar de werper (heb je niet nog iets mooiers, leuker, lekkerder voor me?) maar na een extra ‘apport’ bracht ze me het konijn tot net voor mijn voeten. Een 7 was het resultaat.

 

Een klein stukje verderop was de volgende proef: het ‘zoeken in de dichte dekking’. Aedske werd ingezet en na een tijdje kwam haar staart weer te voorschijn boven de bramen uit en kwam ze aanlopen met de eend. Ze bleek hem een keertje tussendoor te hebben neergelegd en omdat ze hem voor mijn voeten neerlegde, kregen we een 8.

Na deze proef verlieten we het terrein van ‘de Witte Wieven’ en gingen we op weg naar de volgende proef: het ‘aangelijnd en los volgen’ en daarna ‘het uitsturen en komen op bevel’. Na wederom een tijdje wachten waren wij aan de beurt. Het volgen ging prima, de keurmeester gaf ons een 10 met de opmerking dat ze aangelijnd iets minder goed volgde dan los. Daarna was ‘het uitsturen en komen op bevel aan de beurt’. Dit ging vorig jaar niet al te best (kostte ons in Leek nog een C-diploma) maar nu ging het als een speer. Aedske ging goed vooruit en net nadat ik van de keurmeester te horen kreeg dat ik haar moest roepen, keek ze op. Ik floot haar in en ze kwam snel terug en ging netjes voor me zitten. Ook een 10!

De proef die we nu gingen doen, was de ‘markeer’proef. Een klein stukje verder aan de andere kant van de weg. Aedske ging vlot weg en kwam zonder al te veel dralen ook netjes met de eend terug. Het aanpakken ging weer niet zo goed en de aftrek hiervoor maakte dat we hier ook een 8 voor kregen.

Nu op weg naar de laatste proeven: het ‘apport uit diep water’ en het ‘apport over water’. Eerst deden we het ‘apport uit diep water’. Als het zou lukken, zouden we het C-diploma hebben. Dit ging naar het inzicht van de keurmeester gepaard met wat te vaak verpakken, maar Aedske vond blijkbaar dat ze de eend niet goed genoeg vast had. De keurmeester vond het onnodig, maar de 6 die we kregen, was voldoende voor een C-diploma.

Maar het ‘apport over water’ moest nog. Zou het lukken om weer een B-diploma mee naar huis te nemen? We gingen naar de plek van inzetten. Aedske kreeg de opdracht ‘vooruit’ en ze ging voortvarend te water. Ze zwom wat scheef over en ging gemakkelijk de kant op. Omdat ze zelf al richting het ‘bos’ ging, heb ik haar geen commando ‘zoek apport’ gegeven. Ze zou hiermee immers afgeleid kunnen worden. Ik kon het altijd nog geven als ze zonder eend terug zou komen. Het duurde eventjes en toen kwam ze tussen de bomen uit: met eend. Zonder aarzelen en extra commando’s kwam ze terug maar kwam een meter of twee te ver naar rechts (van mij uit gezien) het water uit. Met een extra commando kwam ze naar me toe, maar legde de eend weer voor mijn voeten. De keurmeester gaf een 8 met de opmerking dat de afwerking niet zo was als ze graag zouden zien. In de praktijk zou een ‘gewiekte’ eend er namelijk vandoor kunnen gaan als deze zou worden neergelegd. Voor mij was dit even minder interessant (;-)) omdat een 8 gewoon betekende dat we het B-diploma binnen hadden. Gelukt!!!!!

Met een goed gevoel hebben we daarna de A-proeven nog bekeken en na de prijsuitreiking en het bedanken van de keurmeesters en de medewerkers, kon ik het diploma ophalen. Cijfers: 10, 10, 10, 6, 7, 8, 8, 8. Een, al zeg ik het zelf, een hele mooie lijst.

Na een paar lekkere dagen in de Achterhoek te zijn gebleven (lange wandelingen), gingen we op donderdag weer naar huis. Op (een warme) vrijdag lekker rustig aan gedaan om Aedske wat rust te gunnen voor de volgende dag: de proef in het Haarlemmermeerse Bos in Hoofddorp. De proef die wordt georganiseerd door de trainingsgroep waar ik deel van uit maak. Zou het lukken om weer een B-diploma te halen?

Zaterdagochtend moesten we ons tussen 8 en 8:30 melden. Eerst heb ik Siebe bij Henk en Bouke ‘afgeleverd’. Siebe was maandag steeds erg onrustig als wij wegliepen (hij moest achterblijven aan een pen). Voor Aedske zou het fijn zijn om alleen met mij de proef te doen en daarom had ik Henk gevraagd of Siebe bij hen mocht ‘logeren’.

We hebben ons gemeld en Aedske werd weer gecontroleerd door de dierenarts. Daarna konden we onze eend ophalen. Deze keer een wat minder goede eend (geschoten en niet erg fris ruikend), maar alle eenden waren zo. We zouden het ermee moeten doen.

Na het welkomstwoord en het ‘aanblazen van de jacht’ door de Jachthoornblazersgroep ’t Panneland gingen we op weg naar de eerste proef. Dit keer was het ‘apport uit diep water’ de eerste proef van de dag voor ons. Aedske ging heel aarzelend te water en kwam ook weer langszaam terug. Gelukkig genoeg voor een 6. Geen echt goede start, maar het was voldoende. Daarna wilden we eigenlijk eerst de ‘over water doen’ omdat deze dichtbij was, maar de rest volgde liever de volgorde uit het boekje. Maar onderweg naar het ‘markeren’ kwamen we langs de proef ‘dichte dekking’. Hier was niemand aanwezig en we hebben gevraagd of wij deze proef eerst mochten doen. Dit kon.Aedske deed dit prima en kreeg een 8. Hierna gingen we door naar het ‘markeren’. Dit was vlakbij  de plek waar ook het ‘plaatshouden’ en het ‘kort apport’ werd gehouden.

Bij de markeerproef werd duidelijk dat Aedske niet in dezelfde (top)vorm was als op maandag. Het was ook erg warm. Ze ging heel langzaam richting het apport en week helaas ook te veel van de route af. De keurmeester gaf aan dat ze ‘nu toch echt moest insteken om nog een voldoende te kunnen krijgen’. Helaas hoorde Aedske dit niet en bleef nog even naar rechts afwijken. De keurmeester kon niet anders dan een onvoldoende geven. Geen B-diploma dus. Helaas. Maar het C-diploma kon nog steeds en dat hadden we ook nog nooit gehaald.

Eerst het plaatshouden: dit leverde ook dit keer weer een 10 op. Het kort apport ging met wat extra commando’s maar leverde toch weer een 7 op.

De volgende proef die we gingen doen, was weer een eind verderop: het ‘over water’. Aedske ging moeizaam te water en ging aan de overkant netjes het pad over en het bos in. Daar aarzelde ze wat bij het oppakken van de eend en kwam ermee terug naar de waterkant. Na wat overpakken kwam ze (eindelijk) terug en aarzeldend het water uit. De keurmeester gaf aan dat er een 6 ‘overbleef’. Ik was ook niet verbaasd geweest als het een onvoldoende was, want oh, oh, wat was ze traag en onhandig.

De laatste proeven die we nog moesten doen, waren het ‘aangelijnd en los volgen’ en ‘het uitsturen en komen op bevel. Zou dit goed genoeg gaan voor een C? Het volgen ging goed genoeg voor een 9. Het uitsturen ging een stuk moeizamer dan een paar dagen eerder en kostte nogal wat commando’s en tijd. Na mijn fluit, keek ze eerst even op, wachtte en kwam toen als een speer naar me toe. Dit zorgde er (naar mijn mening) voor dat we in ieder geval nog een 6 kregen. Gelukkig toch nog een (mager) C-diploma van 38 punten (in Zwiep had ze 43 punten voor dezelfde proeven). Alle cijfers: 9, 6, 10, 7, 6, 8, O, 6.

Na de A-proeven (bijna tussen de spelende en zwemmende kinderen!) te hebben gekeken, verzamelden we ons weer bij de manege. Na de prijsuitreiking en het bedanken van keurmeesters en alle anderen werden de diploma’s uitgereikt.

Siebe heb ik opgehaald in de Lutkemeerpolder omdat Henk had verteld dat hij hier naar toe ging met Bouke en Siebe. Aedske ging vanaf de parkeerplaats haar neus achterna op het spoor van Siebe en vond hen (samen met Debbie) verderop in het park. De honden hebben zich nog even lekker vermaakt en wij kletsten wat over het vreemde dier dat Henk en Debbie hadden gevonden (naar later bleek een veenmol) en hoe het was gegaan. Daarna snel naar huis: het was een vermoeiende dag geweest.

Uiteindelijk ben ik blij met de resultaten die we dit jaar hebben behaald.

Deelnemen aan 2 proeven en met 2 diploma’s thuiskomen, was ons nog niet eerder gelukt. Gezien de warmte en de (klaarblijkelijke) vermoeidheid van Aedske was een C-diploma toch een goed resultaat. Het B-diploma in Zwiep was gewoon goed.